Użytkowanie wieczyste
Użytkowanie wieczyste jest prawem rzeczowym polegającym na długo-trwałym użytkowaniu gruntów Skarbu Państwa, a także stanowiącym własność gmin lub ich związków, przez inne osoby (fizyczne lub prawne). Użytkowanie wieczyste jest formą mającą umożliwić tym osobom (np. obywatelom, spółdzielniom mieszkaniowym) wykorzys¬tanie gruntów państwowych przede wszystkim na cele budowlane. Dzięki temu osoby zainteresowane nie muszą kupować od państwa lub gmin drogich niekiedy gruntów, a uzyskują możliwość ich użytkowania.
Oddając grunty Skarbu Państwa lub gmin w użytkowanie wieczyste na długi okres (zwykle na 99 lat) stworzona zostaje możliwość ko¬rzystania z nich w szerokim zakresie. Użytkownicy mogą wznosić na nich budynki i inne urządzenia, które stanowią ich własność. Państwo pobiera z tego tytułu opłaty i pośrednio może wywierać wpływ na sposób korzystania z terenu przez wieczystego użytkownika.
Użytkowanie wieczyste jest pod pewnymi względami zbliżone do własności, użytkownik może bowiem korzystać z terenu z wyłączeniem innych osób. Właścicielem terenu pozostaje jednak państwo lub gmina, a treść użytkowania zakreślona jest umową. Umowa o oddanie terenu w użytkowanie wieczyste ustala z reguły okres użytkowania (w zasadzie 99 lat) oraz sposób korzystania z terenu. Przez czas trwania wieczystego użytkowania użytkownik uiszcza opłatę roczną.
Ustanowienie użytkowania wieczystego następuje w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego. Użytkowanie wieczyste jest prawem zbywalnym. Przeniesienie na inną osobę wieczystego użyt¬kowania następuje w takim samym trybie jak przeniesienie własności nieruchomości. Wieczyste użytkowanie wygasa z upływem terminu określonego w umowie lub wskutek wcześniejszego rozwiązania umowy (np. gdy wieczysty użytkownik nie korzysta z terenu w sposób prze¬widziany w umowie, nie wznosi przewidzianych umową budynków).
